Zweet, Stenen, Kikkers (& Chinezen)

imageVanochtend om 7 uur was het alweer tijd om een poging te wagen snel beneden te zijn en op tijd te vertrekken. De zoveelste uitval van de elektriciteit hielp hier helaas niet bij, but hey, nobody’s perfect. Hoe dan ook, toen iedereen eenmaal klaar was om te vertrekken stapten we weer in de tuktuks en waren we onderweg naar Angkor Wat. Lim (gids) had ons al verteld dat we halverwege op de foto zouden moeten om onze toegangspassen te maken, en jawel hoor, zo stonden wij alweer in de vroegte keurig lachend en fotogeniek op de foto. Tussen vele bussen met bakladingen Chinezen probeerden we bij Angkor Wat te komen, de hoofdattractie hier. Na wat aapjes te hebben begroet liepen we door de toen al snikhete jungle richting de tempel. Angkor Wat is het grootste tempelcomplex ter wereld, er zijn in totaal bijna 300 tempels verspreid over een immens gebied. Door de hitte ploeterden we voort en stromplelend beklommen we deze majestueuse tempel. Manouvrerend tussen ongeveer heel China, dat dan wel. Wat ook leuk was om te zien waren die iets te dikke touristen uit het westen die de ontzettend steile trappen van de tempel af probeerden te komen. Tja, het is jullie vast al niet ontgaan dat onze groep van leedvermaak houdt. Angkor Wat is een prachtige tempel maar het jammere is dat veel Boeddha beelden zijn gestolen en dat het geheel er een beetje vervallen bij ligt. Na flink wat liters zweet verder stapten we weer in de tuktuks en waren we alweer onderweg naar tempel nummer 2, Bayon. Vooral beroemd om de 216 lachende gezichten die de toeristen heel vrolijk aankeken. Vervuld van blijdschap stapten we de tempel binnen. Het nadeel van vandaag was dat het ongeveer de warmste dag was sinds onze aankomst, ongeveer een graad of 35, dus het was zwaar. Desondanks vochten we dapper door en waren we even later alweer onderweg naar tempeltje nummer 3. Angkor Thom staat bekend om het feit dat het nog steeds half bedolven in de jungle ligt. Vele bomen klimmen over en onder de stenen door. Ik denk dat we deze ervaring maar het best kunnen samenvatten met de volgende woorden: warm, zweet, stenen, chinezen en natuurlijk de schitterende nalatenschap van de Khmers.

Hungry! Lim’s vrouw had weer een heerlijke lunch voor ons geprepareerd. We waren dan ook muisstil toen we het heerlijke Cambodjaanse eten aten. Nadat Merlijn de helft van het fruit in Cambodja had gegeten en Lars voor de verandering de schil maar had laten liggen, was het tijd voor het Peking Express spel a.k.a. ‘The Amazing Race’.

The Amazing Race is een race met opdrachten die 4 verschillende teams moesten volbrengen in en rondom Siem Reap met de tuktuks. Wij werden verdeeld in groepen, en elke begeleider had een groep. Zo zaten wij met Karel… De opdrachten bestonden o.a. uit een quiz met veel informatie wat we eigenlijk hadden moeten weten en tot 10 tellen in het Khmer wat eigenlijk heel simpel bleek te zijn. Favoriet is toch wel het eten van een schaaltje overheerlijke dingen die je niet wil eten. We waren allemaal zo fanatiek, ik heb nog nooit zo roekeloos een hapje weet ik het wat met peper in mijn mond gedouwd en bij Peter viel vooral de kikker erg in de smaak, nou ja, daarna wel ongeveer 50 keer gespoeld met water. Ook onze good old Karel stak heldhaftig een handje meelwormen in zijn mond. Door naar de volgende, boompjes planten of een shuttle hooghouden voor 25 keer achter elkaar. We keken even onze groep rond (bestaande uit Eline, Floor, Merlijn, Peter, Karel en ikzelf) en we kwamen al snel tot de conclusie dat het het planten zou worden. Merlijn nam de leiding. Ik heb nog nooit iemand zo fanatiek een boom zien planten. De potgrond, zand en water vlogen door de lucht toen Merlijn zich helemaal uitleefde op de plant en binnen tien seconden stond het kreng overeind. Toen volgde er nog een uitdagende Khmerse dans, en zelfs Peter hier naast me heeft toch wel bewezen dat hij geen twee linkervoeten heeft. We waren ondertussen ver in de leiding en scheurden naar onze laatste opdracht. Helaas was ons ruimtelijk inzicht door de meelwormen en kikkers zo aangetast dat we uiteindelijk bij het oplossen van de puzzel 3e zijn geworden. Die verdomde Ineke weer eerste natuurlijk…

Terug in het hotel (het was inmiddels 5 uur) nam iedereen snel een douche of een duik in het zwembad. Nadat iedereen weer opgefrist was en niet meer van een paar kilometer afstand te ruiken was gingen we alweer op weg naar het eten. Voor de verrassing bestond het uit rijst en groenten! Het was heerlijk en nadat Dees het halve restaurant bij elkaar gilde toen er een kakkerlak over de grond liep liepen we richting de Giant Puppet Parade. Dat was me echt een fiesta van jewelste. We hebben al onze creaties voorbij zien komen en er was natuurlijk ook een gezonde dosis Chinezen aanwezig. We hebben nog een tijdje achter de parade aangelopen en dat was geweldig.

Vermoeid kwamen we uiteindelijk veilig en wel terug bij ons hotel, iedereen vermoeid van deze warme, leuke, maar ook lange dag.

Nu gaan wij ook maar eens naar bed. Morgen wacht weer een leuke dag bij de watervallen.

Liefs,

Ana Mae & Peter

Advertisements