Knutseldag!

image image

De tweede dag in Siem Reap was al een stuk vermoeiender dan de eerste. Het was vandaag ook een bijzondere dag want het is Chinees oudjaarsdag. Dat was ook te merken want we werden wakker door de knallen. Na een lekker en rustig ontbijt gingen we met de tuktuk naar de school van Husk. Daar gingen we verder met het ontwerp van onze softie. In vier groepjes gingen we bezig met het eind ontwerp. Een groepje ging bezig met de kleuren, een met de buik en het hoofd, een met de armen en benen en een met de oren, staart en slurf. Na een uur druk bezig te zijn geweest hebben Melissa, Evelien en Rémi met Fiona van Husk en twee van de softie dames het ontwerp besproken. Na een tijdje overleggen in het Engels en Khmer wisten de softie dames wat ons idee was en begonnen ze meteen.

Ondertussen waren paar van onze groep begonnen met de muurtjes rond het speelplein van de huskschool versieren met typische Nederlandse sporten. We hebben gekozen voor schaatsen, skiën en snowboarden omdat Fiona zei dat het voor kinderen in Cambodja heel bijzonder is, dat water kan bevriezen. Voor hun is het koudste 17 graden Celsius en dan lopen ze al rond in winterjassen! Wat een verschil met ons in Nederland! Ook al was het verven heel leuk en gezellig, stonden we wel te bakken in de brandende zon en sommige van ons zijn ook aardig verbrand. Behalve paar rode vlekken zijn we ook bespetterd met groen, blauw en roze (vooral Fleur).

Terwijl er geverfd werd gingen Dees, Faja, Louise en Melissa twee softie dames interviewen. Dit ging vanuit het Engels dat Lim voor ons vertaalde in het Khmer en dan weer terug naar het Engels. Terwijl dit gebeurde werden we gefilmd door Jaap en Karel maakte de foto’s. Dees en Faja begonnen met het interviewen van Lea. Lea had een prachtig en rakend verhaal en ook al waren er echte trieste dingen in haar leven gebeurd, was ze nog steeds positief. Daarna gingen Louise en Melissa de volgende dame interviewen. Zij had een triester verhaal en was dan ook terug houdender. Toch was ze wel zo dapper dat ze met ons haar verhaal wou delen.

Voordat we bezig gingen met het middag programma stopten we op een klein marktje. Hier konden we eten kopen voor onze lunch. Bijvoorbeeld een tros bananen die 2000 riel kosten. Dat is ongeveer 50 cent. Na dat we allemaal wat gekocht hadden gingen we met de tuktuks naar Wat Damnak. Daar kregen we van een monnik uitleg over de stichting life and hope. Hier geven monniken naailes aan arme meisjes. Ana Mae mocht proberen op een naaimachine te werken. Dat was een stuk moeilijker dan een normale naaimachine omdat je, je voeten moest blijven bewegen om de naaimachine te laten werken. De meisjes maakten hele professionele kledingstukken en tassen.
Wij vonden het apart dat de monnik ook tegen de meisjes praatte. Normaal gesproken praten monniken namelijk niet tegen meisjes. Maar deze monnik zei dat hij ons als vrienden zag omdat wij ons interesseerden in life and hope.

Het tweede gedeelte van de middag hebben we geholpen met het versieren van de tuktuks die voor de puppets komen te rijden. Ze zijn heel groot en doen denken aan de corso wagens, alleen dan worden ze getild door de parade mensen en zitten er lichtjes in. De puppets komen zaterdag in een parade. We werden opgedeeld in drie verschillende groepen. Eén groep maakte een allemaal grote ringen voor een hele grote octopus, een andere groep vliegende of zittende uilen en de laatste groep maakte allemaal zelfbedachte insecten. Zo kwamen spinnen, lieveheersbeestjes, wormen en slakken tot stand. Na paar uur hier in de hitte zitten knutselen zijn we terug gelopen naar het hotel. Als verrassing was het Italiaanse avond en gingen we met zijn alle lasagne, pizza en pasta eten. Super lekker! Na het eten waren paar van ons nog even gaan wandelen in Siem Reap, paar gaan kaarten en sommige zijn al gaan slapen. En dat doen wij nu ook want we zijn helemaal kapot van deze super leuke dag. We vinden het altijd leuk om reacties te lezen op het blog dus doe het zeker!

Liefs van Remi en Melissa uit Siem Reap

Advertisements