Siem Reap: here we are!

image

Na een goede eerste nachtrust in siem reap, werd iedereen langzaam wakker met 28 graden. Het zwembad was rond half 8 al gevuld met leerlingen van het maartens. Na het zwemmen en douchen stroomde de ontbijtzaal langzaam vol. En ja hoor, de dames (wij) die gisteren te laat kwamen zaten vanochtend als eerste aan het ontbijt.

Na een lekker vullend ontbijtje stond iedereen om 9 uur klaar voor vertrek. Voor het hotel stonden 6 hele mooie tuktuks klaar om ons de hele dag te vervoeren.

Na een mooie trip door de stad en een bijgelegen dorpje kwamen we aan bij de eerste bestemming. Het dorpje Kompheim met mooie pagoda en een basisisschool.

De medicijnman

De medicijnman

image image

Uit respect deed iedereen zijn pet en zonnebril af. Bij binnenkomst van het dorpje vielen ons al lieve kleine kinderen op, naar mate we dichter bij de basisschool aankwamen werden wij en de kinderen steeds enthousiaster. Onze gids lim vertelde ons dat we een kijkje mochten nemen in de school. We mochten één lokaal van binnen bekijken waar geen les werd gegeven. De kinderen renden door het lokaal heen en zwaaiden naar ons. Ze wisten alleen het woordje hallo in het engels en riepen dat dan ook vaak en vol trots. Het leek ons een leuk idee om de kabouter dans te doen zodat ze ons na konden doen. Helaas vonden ze het raar en werd er niet mee gedaan. Na de basisschool kregen we een verdere rondleiding door het dorpje en kwamen we aan bij een huis waar de vrouwelijke nonnen leven. Deze vrouwen blijven daar tot hun dood en zorgen voor elkaar. Na de nonnen gezien te hebben kwamen we aan bij de stupa’s naast de pagoda waar 16 monniken leven. In de stupa’s ligt het as van de rijke families. Omdat de armen niet genoeg geld hebben voor een stupa staat hun as opgeslagen in het muurtje naast de pagoda. Zodra ze genoeg geld hebben om een stupa te kunnen betalen wordt het as verplaatst met een ceremonie naar een stupa. Al bij binnenkomst bij het dorp zagen we een lief meisje. Ze heeft ons de hele weg gevolgd en we wisten niet wat er met haar aan de hand was, ze leek erg verdrietig.

Door met een wandeling richting stichting Husk. Langs mooie huizen en een zanderige weg zagen we veel van het echte Cambodjaanse plattelandsleven. Wat ons meteen opviel was het verschil tussen arm en rijk. Van grote huizen tot kleine hutjes. We kwamen aan bij een huis van een weduwe. Ze woonde in een klein hutje en husk heeft haar een kans gegeven en een mooi huis voor haar en haar kinderen gebouwd. We liepen door en kwamen aan bij een huisje van een arts en zijn kleinzoon.

De man maakte medicijnen voor mannen tegen hoge bloeddruk, en voor vrouwen tegen menstruatiepijn. De nederlandse meisjes werden het kleine jongetje iets te veel waardoor hij alles liet lopen. We kwamen steeds dichter bij Husk en naderde een graslandschap waar de koeien flink stonden te grazen.

Bij Husk aangekomen kregen we een rondleiding door de accomodatie. Husk is een organisatie die kinderen een betere toekomst biedt door middel van engelse lessen. Ook bouwen ze huizen voor armen die het echt nodig hebben. Hier gaat een strenge selectie aan vooraf. Ook plaatst husk waterzuiveringspompen voor arme gebieden. Alle gebouwen van husk zijn gemaakt van plastic flessen. Dit hebben ze gedaan zodat het goed isoleert en om de lokale bevolking te laten inzien dat het afval niet op de grond hoort.

Een ander onderdeel van husk zijn de softie vrouwen. Dit zijn arme vrouwen die ze een kans bieden om hun leven mooier te maken. Deze vrouwen verdienen één dollar voor het hele gezin maar nadat ze de kans hebben gekregen van husk en softies maken verdienen ze nu zes dollar per dag. Wij hebben zelf een ontwerp ingestuurd van een nieuwe softie ontworpen door melissa.

We hebben vandaag hierover gebrainstormd over het uiteindelijke materiaal en het ontwerp. Morgen gaan we hier verder op in.

Tussendoor hebben we geluncht in het village house. De lunch bestond uit lekkere broodjes met bijvoorbeeld bacon of ham en na de sandwiches vers fruit, alles klaargemaakt door de vrouw van Lim (de gids).

Weer terug met de tuktuks naar het centrum van siem reap. We kwamen aan bij een trainingshotel. Hier kregen we uitleg over wat ze daar doen. Agir pour le Cambodge is een organisatie die arme kinderen helpt een hoge opleiding te krijgen door middel van engels en wiskunde lessen. In het hotel/restaurant leren de kinderen op het gebied wat zij leuk vinden goed te functioneren zodat ze hiermee een goede baan kunnen krijgen. Bijvoorbeeld receptie of werken in de keuken. Na een rondleiding door het hotel en de keuken gingen we weer terug met de tuktuks naar het hotel.

Iedereen was over verhit en dook gelijk het zwembad in. Na een halfuurtje zwemmen maakte iedereen zich klaar voor het avondeten. Om half zeven stonden de tuktuks weer klaar om ons te vervoeren naar het restaurant. Omdat we nog geen rijst hebben gehad vandaag mocht dit natuurlijk niet ontbreken bij het avondeten. Met het avondeten achter de kiezen liepen we weer terug naar het hotel. Daar aangekomen hebben we aan de interviews gewerkt voor de softievrouwen en de mensen van de hotelschool.

Nu ligt iedereen lekker in bed na een mooie, geslaagde dag.

Liefs,
Christianne en Josephine

Advertisements